Emigratieverhalen

Emigreren naar Ghana: Jennifer nam de grote stap na vele rondreizen

‘Emigratieverhalen’ is een gastrubriek waarin emigranten vertellen over hun emigratie naar het buitenland. Raak geïnspireerd door hun verhuisverhaal, emigratie- en reistips! In deze editie lezen we het emigratieverhaal van Jennifer. Ze vertelt ons alles over emigreren naar het het bijzondere Ghana!

Jennifer woont sinds 2019 in Ghana. Deels in Accara en deels in Kokrobite. In dit blog deelt ze niet alleen haar persoonlijke emigratieverhaal maar ook enkele leuke reistips. Jennifer werkt aan een aantal hele mooie projecten die ze ook bespreekt in dit blog waaronder haar eigen reisbureau. Pak pen en papier en vul je bucketlist aan!

Wil je Jennifer en haar avonturen in Ghana volgen? Check dan haar Instagram én Youtube waar ze leuke vlogs deelt over het leven daar!

Ben jij een emigrant en lijkt het je leuk om je verhaal te delen? Bezoek dan deze pagina en neem contact met mij op!


Vertel, wie ben je en waar kom je vandaan?

Hoi! Ik ben Jennifer. In 1995 ben ik in geboren in Hoorn (Noord-Holland), en in die omgeving ben ik ook opgroeit en gewoond tot ik naar Ghana vertrok. Na de middelbare school ben ik HBO Sportkunde – leerroute Sport, Management en Ondernemen in Amsterdam gaan studeren. Op mijn zestiende heb ik de zomer op een camping in België gewerkt. Ik ben voor mijn verhuizing naar Ghana, in September 2019, tien keer voor kortverblijf in Ghana geweest. 

Door mijn werk woon ik deels in Kokrobite, een vissersdorpje, en samen met mijn vriend in de hoofdstad Accra. In Kokrobite werk ik als fondsenwerver, online marketeer en programmamaker voor twee verschillende NGO’s. Dit doe ik drie dagen per week. De rest van de week werk ik vanuit huis of vanuit het café van mijn vriend aan mijn eigen projecten. 


Wat was de reden om te emigreren naar Ghana?

Eigenlijk snapte ik vroeger, als kind/tiener, niet waarom iemand vrijwillig buiten Nederland zou gaan wonen. Het leek me een enorm gedoe, en in Nederland hebben we het toch juist super goed geregeld? Om eerlijk te zijn vind ik dat ook nog steeds. Ik ben me er natuurlijk wel van bewust dat het niet voor IEDEREEN goed geregeld is. Toch besloot ik de stap naar het buitenland te maken.

Ik heb dat vooral gedaan omdat ik na mijn studie niet meer zo goed wist wat ik wilde doen. Een paar maanden daarvoor begon ik de relatie met mijn vriend, en een langeafstandsrelatie was voor ons niet ideaal. Omdat ik ook al vaker in Ghana was geweest en korte tijd op verschillende plekken heb gewoond, besloot ik het gewoon te gaan proberen.

Emigreren naar Ghana
Jennifer in Ghana – Foto van Jennifer

‘Werk vinden in Ghana is niet gemakkelijk’

Voor de eerste drie maanden kon ik terecht als vrijwilliger in het guesthouse van een inmiddels goede Nederlandse vriendin. Zij woont in de Ashanti region, totaal verschillend van waar ik nu woon. Ik koos ervoor om eerst ergens te gaan werken. Ik nog nooit langer dan drie maanden van huis was geweest en op deze manier kon ik dat even uitproberen. Daarnaast was dat ook handig in verband met het krijgen van een visum. Die langeafstandsrelatie met mijn vriend had ik dus nog steeds. Alleen was ie nu zes uur rijden in plaats van zes uur vliegen.

Daarna heb ik nog een maand vrijwilligerswerk gedaan in een lodge aan de kust. Het volgende plan was een betaalde baan te vinden in Accra, waar mijn vriend woont. Dat is al niet makkelijk als buitenlandse hier, maar met de komst van corona leek het al helemaal onhaalbaar. Door de lockdown en de nasleep daarvan duurde het een paar maanden voordat ik kon starten bij mijn huidige banen. Ik werk hier sinds september, en dankzij de banen heb ik nu een verblijfsvergunning voor een jaar.


Hoe ziet je leven er uit in Accra?

In Accra woon ik met mijn vriend in een klein appartement. We hebben een slaap/woonkamer, keuken en eigen toilet en douche. Dat het klein is maakt niet zoveel uit want we zijn toch bijna nooit thuis. Mijn vriend runt fietstours in Accra en heeft een koffiecafé. Ik ben hier zelf ook vaak te vinden. Ik reis dan in ongeveer driekwartier met het openbaar vervoer van onze wijk naar Osu. Dit is een van de populairste wijken van Accra voor restaurants, cafés en clubs.

Vanuit het café werk ik onder andere aan mijn reisbureau. Vlak voor de corona uitbraak had ik mijn eerste klanten, maar inmiddels ligt mijn hoofdfocus niet meer bij dit bedrijf. Natuurlijk hoop ik wel dat (Nederlandse) mensen bij mij uitkomen wanneer ze weer naar Ghana kunnen reizen. Ik schrijf nu over reizen en wonen in Ghana en upload elke week een vlog over mijn leven hier.

Ik vind het wel altijd interessant om te zien hoe andere mensen wonen, waar ze hun boodschappen kunnen doen etc. In Accra zijn er grote verschillen tussen bepaalde wijken. Soms kan het lijken of je in een totaal andere stad bent.

Het language Café in Accara

Recentelijk ben ik Language Café Accra begonnen. Ik graag Twi (de grootste lokale taal) en Frans wil oefenen én nieuwe mensen in de stad wil leren kennen. Inmiddels verwelkomen we elke vrijdag ongeveer twintig mensen (dit mag in Ghana!) bij onze Twi meetings. En we starten ook snel met Frans. Later komen daar nog andere talen bij. Het concept is simpel: mensen die een taal aan het leren zijn, ontmoeten mensen die die taal al spreken. Op deze manier kunnen ze met elkaar oefenen. Daarnaast is het sociale aspect ook heel belangrijk. Na elke meeting gaat bijna iedereen met elkaar nog ergens anders wat drinken. Binnenkort ook staat het eerste weekendje weg gepland met mensen die vaker naar de meetings komen.


Je werkt ook in Kokrobite, hoe is het leven daar?

Drie dagen per week werk ik in Kokrobite. Dit is een dorp op ongeveer 25 kilometer afstand van Accra. Door de files en de reistijd overnacht ik daar twee nachten per week. Kokrobite is een vissersdorp, en normaliter zijn hier veel toeristen te vinden. Ik werk hier als fondsenwerver voor een NGO in ICT-training voor middelbare scholieren. Daarnaast ook als online marketeer en programmamaker voor een NGO. Deze laat zich denk ik het best omschrijven als educatief en toeristisch centrum. In de afgelopen maanden heb ik subsidieverzoeken geschreven, een co-working space opgezet, ondersteund met organiseren van kleine events en de Instagram pagina beheerd.

Ik slaap in een van onze gastenkamers. ‘S nachts, als ik de ventilator uit doe, kan ik de golven horen. Verder kom ik in Kokrobite bijna niet van onze campus af maar in theorie zou ik ‘s avonds naar één van de velen bars en restaurants in het dorp kunnen.


Ben je tegen grote cultuurverschillen aangelopen na de emigratie of heb je snel je draai kunnen vinden? 

Voor ik hier kwam wonen ben ik al vaker voor een korter bezoek gekomen. Dan woonde ik bij families, of reisde ik het hele land door. Ondanks deze ervaring is het échte leven hier toch heel anders. Ik heb hier nu ook gewoon plichten en verantwoordelijkheden. Er zijn veel cultuurverschillen zoals interpretatie van tijd, manieren van communicatie en veel mensen zijn erg religieus.

Waar ik het vooral soms lastig mee heb is dat ik hier nu echt een leven aan het opbouwen ben. Geen lang leven de lol meer, maar er zijn ook dingen die ik gewoon moet doen omdat ik hier woon. Zoals urenlang bij overheidsinstanties spenderen om de juiste papieren te krijgen. Het is niet meer ‘oké, nu heb ik het moeilijk maar over twee weken ga ik weer naar Nederland en daar ken ik het wel’. Nu is het ‘dit is de situatie, en het is aan mij hoe ik daarmee om wil gaan’.


‘Ik zal waarschijnlijk altijd de buitenlander blijven’

Iets wat ik wel moeilijk vind is dat ik waarschijnlijk altijd de buitenlander zal blijven. Nu denk ik natuurlijk niet dat ik ooit Ghanees zal worden. Ik ben hier niet opgegroeid en er zijn heel veel dingen die ik daardoor niet kan begrijpen. Maar ik doe heel erg mijn best om te integreren. Aan de andere kant neem ik het ook niemand kwalijk. Het staat natuurlijk niet op mijn hoofd geschreven dat bijvoorbeeld zeven jaar geleden fufu voor de eerste keer heb gegeten, ik al lang weet wat “εte sεn?” betekent en niet naar *vul hier toeristische stad in* ga omdat ik toevallig in een bus in die richting zit.  

Als dit het moeilijkste is wat ik nu kan verzinnen, denk ik dat je kunt concluderen dat ik het hier heel goed heb. En dat het voor mij vrij makkelijk is om hier mijn draai te vinden en te kunnen doen wat ik leuk vind.


Wat vind je het leukste van wonen in Ghana?

Om zoetsappig te beginnen: het leukste vind ik dat ik nu met mijn vriend woon en we veel tijd met elkaar spenderen. Daarnaast zijn er genoeg andere redenen waarom ik hier al zo vaak kwam voor ik hem leerde kennen.

We wonen niet in Accra omdat het zo’n top stad is, maar vooral omdat mijn vriend er vandaan komt en nog steeds woonde. Hij heeft zijn werk daar, en voor mij was de grootste kans om daar een baan te vinden. Hoewel dat laatste niet zo gebleken is. Wonen in Accra is wel heel anders dan in de rest van het land, en dat zit hem vooral in comfort en gemak. Er zijn grote supermarkten waar je bijna alles wat je wilt kunt krijgen.

In Accra wonen ook veel mensen van verschillende nationaliteiten. Ik probeer me dus zoveel mogelijk aan te passen. Veel van mijn vrienden zijn Ghanees maar het is ook fijn om mensen om je heen te hebben die weten hoe het is om er niet bij te horen.

Over een paar jaar zouden we graag buiten de stad gaan wonen. Ik zou het liefst ergens in de bergen wonen, in ons zelfgebouwde tiny house op wielen. Een van de leukste dingen in Ghana vind ik namelijk de diversiteit in landschap. Er zijn prachtige stranden, bergen, watervallen, meren en savanne. Ik denk oprecht dat er voor iedereen iets is wat trekt in Ghana.

Emigreren naar Ghana
Wonen in Accara – foto van Jennifer


Zijn er ook dingen die je niet zo leuk vindt?

Wat me hier zorgen baart is de enorme hoeveelheid plastic die verbruikt en vaak niet goed verwerkt wordt. Afval komt vaak in het water terecht of het wordt verbrand. Ik probeer zelf zo min mogelijk plastic te verbruiken, maar ervaar ook dat dat heel moeilijk kan zijn. Heel veel dingen zitten in plastic, zoals drinkwater en plastic zakjes zijn hier zo geïntegreerd dat het moeilijk is om ze te vermijden.

Ik moet zeggen dat er ook een grote rol is gelegd voor andere (ook Europese) landen om de afvalbergen hier te verkleinen. Heel veel gedoneerde kledingstukken eindigen hier op een grote bult omdat het veel te veel is. In Accra vind je de grootste e-waste dump ter wereld. Onze oude telefoons en andere elektronica komen hier terecht. Het is niet eerlijk om alleen Ghana hiervoor verantwoordelijk te houden.

Wanneer ik door Accra rijd is er nog iets waar ik gefrustreerd van raak namelijk de bouw van grote en luxe huizen en appartementen. Natuurlijk hebben Ghanezen het recht om luxe te leven en er zijn er zat die het kunnen betalen. Waar ik bang voor ben is dat met de komst van deze dure huisvestiging alle prijzen zullen verhogen. Dat is vervelend voor mij (ik verdien ook een lokaal salaris), maar vooral voor de mensen die al jarenlang in bepaalde wijken wonen. Zij kunnen zich het over een tijdje niet meer veroorloven om in hun wijk te huren of boodschappen te doen. Ik vraag me af waar zij dan gaan wonen en wat het voor de stad gaan doen.


Hoe ziet de emigranten (of expat) gemeenschap eruit in Ghana? Is deze er of juist helemaal niet?

Ik ben zelf niet betrokken bij de expat gemeenschap in Accra. Hoewel ik dus bezig ben met het opbouwen van een eigen gemeenschap. Mijn community is een combinatie van Ghanezen en internationale mensen, en ik vind juist die mix leuk.

Ik ben Language Café Accra niet gestart om weer een (wit) expat groepje te beginnen. Het gaat me juist om het faciliteren van een ontmoetingsplek waar je mensen met verschillende achtergronden kunt ontmoeten en van elkaar kunt leren. Die expat gemeenschap bestaat dus wel, maar ik zou niet weten hoeveel mensen daartoe behoren. Er zijn ook vrij veel Nederlanders en de Nederlandse ambassade is erg actief. Zij organiseren activiteiten en helpen Ghanese ondernemers met bijvoorbeeld het betreden van de Nederlandse markt.


Heb je tips voor mensen die ook interesse hebben om te emigreren naar Ghana?

Kom eerst een paar keer op vakantie en ontdek alle delen van het land. Het helpt als je vervolgens eens hier kunt komen voor een paar maanden. Vooral om de afstand tussen “elke dag cocktails in de zon” en “ik moet morgen gewoon naar kantoor” te verkleinen.

Leer de taal! Afhankelijk van waar in Ghana je gaat wonen, kan ik het je erg aanraden om op z’n minst wat woorden van de taal te leren. Er zijn heel veel talen in Ghana. Je redt je bijna overal wel in het Engels, maar mensen reageren heel anders op je wanneer je moeite doet om hun taal ook te spreken. Als we naar Frankrijk of Spanje verhuizen, vinden we het heel normaal om die talen te leren, maar waarom een onbekende taal niet? Vloeiend hoeft echt niet, maar met de basis kom je al heel ver.

Laat je vooroordelen en extreme verwachtingen in Nederland. Er zijn vast een heleboel dingen in Ghana die jij slecht geregeld, onnodig of gewoon stom vindt. Er zijn redenen waarom de mensen hier doen wat ze doen. Jij en ik zullen het misschien niet begrijpen, maar er is altijd een achterliggend verhaal. Als je hier alles (in jouw ogen) efficiënter wilt maken of alles wilt oplossen, heb je alleen jezelf daarmee. 


Wat zijn de hoogtepunten van Ghana? Wat moeten we echt gezien of gedaan hebben?

Natuurlijk de fietstours van mijn vriend in Accra! Je kunt de Nederlander wel uit Nederland halen… 

Behalve dat je je waarschijnlijk meteen thuis voelt is het ook een hele goede kennismaking met de stad. In een paar uur bezoek je bijna alle bezienswaardigheden in Accra en omdat je op de fiets zit maak je echt deel uit van het verkeer. Tijdens de fietstour bezoek je Osu Castle, maar een andere must see is absoluut Cape Coast Castle of Elmina Castle. Je kunt het land niet verlaten zonder op z’n minst één van deze twee te hebben gezien.

Pas toen ik in 2013 voor het eerst Cape Coast Castle bezocht, begreep ik wat voor enorme impact de kolonisatie op het leven anno nu heeft. Het is een intense en verdrietige, en plaatsvervangend beschamende, ervaring.

Een van mijn lievelingsstranden is Busua in de Western region. Hier kun je leren surfen, yoga beoefenen op het strand, dagtripjes maken in de omgeving of gewoon relaxen. Vanuit hier reis je naar de Ashanti region om weer een heel ander deel van de Ghanese cultuur te ontdekken.

Weer heel anders is het noorden van Ghana. Hier kun je onder andere een spotgoedkope olifantensafari doen, ontdekken hoe sheabutter wordt gemaakt en de oudste moskee van Ghana bezoeken. Het oosten van het land is ook weer totaal anders met bergen, watervallen en het grootste meer van het land. Je zou er bijna een e-book over schrijven…

Emigreren naar Ghana
Olifanten safari in Mole National Park – foto van Jennifer


Kom je nog wel eens naar Nederland?

Ik ben in September 2019 verhuisd, en sindsdien niet terug naar Nederland gegaan. Dit heeft er ook deels mee te maken dat het op dit moment veel meer gedoe is om te reizen. Ik wil ook niet het risico nemen besmet te raken en het virus te verspreiden.

Als het weer kan zou ik samen met mijn vriend familie en vrienden willen bezoeken. Ik heb nog kleding in Nederland dat ik mee terug zou willen nemen. Ik ben hier alleen met mijn handbagage rugzak aangekomen. Voor het gemak zou ik ook boodschappen mee terug nemen. Niet omdat we die hier niet hebben maar meer omdat ik het in Nederland zo weet te vinden. In Accra kan het soms nog een hele zoektocht voor me zijn om aan bepaalde producten te komen.


Meer leuke emigratieverhalen lezen van over de hele wereld?
Klik dan hier!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: