Reisblogs Azië

Reisblog: Malediven 2019 Duiken op Rasdhoo

Vanuit Jaipur, India hadden we vroeg in de ochtend een binnenlandse vlucht naar Mumbai. Vanwege de moesson hadden we op het einde van de vlucht wat turbulentie in de dikke wolken boven Mumbai. Met zweterige handjes was ik blij dat we weer aan de grond stonden!

Vanuit Mumbai vertrokken we naar de hoofdstad van de Malediven, Malé, of eigenlijk Hulhulé, de naam van het eiland waar het vliegveld op ligt. Ook op deze vlucht hadden we flinke turbulentie. Volgens mij heb ik het nog nooit zo erg gehad, maar het zicht op de eilandjes omringd door helder blauw water maakte alles goed. Ondanks dat het zwaar bewolkt was zag het er nog prachtig uit! Wie had ooit gedacht dat we hier terug zouden komen?!


Hallo Malé

Met een lokale boot voeren we naar Malé en sleepten we onze koffer het halve eiland over naar het hotel waar we 3 jaar geleden ook sliepen. Ondanks dat Malé toch hier en daar wat veranderd was kwamen oude herinneringen weer omhoog en herkenden we restaurant x waar we toen ook gegeten hadden of het winkeltje op de hoek waar we souvenirtjes kochten. Ook ons hotel was geen steek veranderd en ik weet zeker dat we dezelfde kamer hadden als vorige keer!


Op naar Rasdhoo

De volgende ochtend was ik al vroeg wakker. De lucht was opnieuw bedekt met een dikke laag donkere wolken. We gingen ontbijten bij een tentje waar we drie jaar geleden ook een keer ontbeten. Langzaam kwam de zon naar buiten en het leek een heerlijk dagje te worden.

Rond 9 uur in de ochtend stonden we op Jetty nummer 6, waar onze speedboot vertrok naar Rasdhoo. Het zonnetje scheen, de boot zat vol en het leek een fijn ritje te gaan worden. Ik denk dat we dit allemaal gehoopt hadden totdat we de Malé Atoll uit voeren en de boot als een gek alle kanten op ging en over de golven butste.

Binnen een half uur waren mensen misselijk en zaten verschillende mensen op de boot te spugen. Zelfs locals wisten het niet binnen te houden. Half misselijk kwamen we aan land en werden direct begroet door de eigenaar van het guest house en Nishad, de manager van de duikwinkel, beiden ontzettend aardige mannen.


Rustdag

Eenmaal gesetteld besloten we een rustdagje te nemen. Het was inmiddels al na twaalf uur en de zee super wild. Duiken hoefde niet perse vandaag: We hadden al lang genoeg op zee gezeten. We aten een late lunch bij een van de restaurantjes op het eiland en liepen ‘een blokje om’ het eiland. Alles bij elkaar was het misschien een half uurtje lopen. Het guest house had een leuk overdekt terras waar we heerlijk konden zitten en het lokale leven aan ons voorbij konden zien gaan.

We hadden wel afgesproken om naar de duikwinkel te komen. Om kennis te maken met Yaantey onze duikinstructeur en te overleggen wat we allemaal wilde doen. Hij was erg aardig maar helaas hing het duiken af van het weer.


Duiken, eten en slapen

De daarop volgende dagen bestond vooral uit duiken, eten, relaxen en veel slapen. We waren toch wel erg moe van het reizen en de rust op het lokale eiland zorgde ervoor dat we helemaal bij konden komen.

Het duiken was overigens fantastisch. Ik heb nog nooit zoveel leven gezien onder water. Schijnbaar is het in het hoogseizoen nog beter. Van kleine frutsel visjes en slakken tot aan meters grote haaien en roggen. We werden achtervolgd door verschillende enge starende batfish, tot twee keer toe in hetzelfde rif. En niet een minuut maar bijna een half uur! Ook de unicorn fish waren blij met ons bezoek. Ze zwommen door de bubbels die we uitbliezen en bleven daardoor rondjes om onze hoofden zwemmen. Het leek wel of deze bubbels kriebelden op hun schubben. Telkens zagen we weer wat anders moois.

Maar helaas op de laatste dag, de zonnigste dag van ons verblijf, werd ik wakker met een verkoudheid. Snot drupte uit mijn neus maar ik dacht dat daardoor mijn holtes nog wel open waren in mijn hoofd. Oh wat had ik het mis! De eerste duik kwam ik maar tot 4 meter. Mijn rechter oor klaarde voor geen meter. Na een poging met de neusspray ging het beter en kwam ik twee keer zo ver. Helaas moest ik de duik afbreken en was het duikavontuur voor mij afgelopen.

Die middag besloten we maar te gaan snorkelen en aan het strand te gaan liggen wat natuurlijk ook geen straf is maar toch wel een beetje jammer.
We genoten van de aandacht van een zwerfkatje, wat gezellig bij ons kwam liggen, en van een prachtige zonsondergang.


De vakantie is voorbij

De laatste avond kregen we te horen dat de speedboot die ons de volgende middag terug zou brengen waarschijnlijk geannuleerd zou worden. De boot is afhankelijk van het weer en ‘s middags was de zee behoorlijk wild. Hierdoor moesten we het eiland al om half 8 in de ochtend verlaten. Daar ging ons uitslapen en nog even snel een leuk souvenirtje kopen.

Om half 9 stonden we al op het vliegveld en moesten nog 12 uur door zien te komen. We deden een gooi naar een eerdere vlucht naar Singapore maar die zat helaas vol. Omdat ik best verkouden was boekten we een hotelkamer op het eiland Hulhumalé, een eiland net ten noorden van het vliegveld. We relaxten wat, ontdekten het rustige eiland en aten een heerlijke lunch op het strand. De tijd vloog voorbij en in de avond namen we afscheid van hemel op aarde. Maar deze keer weet ik het zeker: We will be back!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: