The Monthly

The Monthly #8 Waarom ik ontslag nam

The Monthly is een rubriek waar ik de meest uiteenlopende onderwerpen bespreek. Het gaat niet alleen over de leuke en minder leuke dingen die wij afgelopen maand meegemaakt hebben in Singapore. Ik schrijf ook over persoonlijke ervaringen of gedachtes die te maken hebben met reizen of wonen in het buitenland. Daarnaast lees je hier ook kleine reisblogs, als het ware samenvattingen van reisjes die wij gemaakt hebben. Via deze persoonlijke rubriek nemen we je mee in ons leven in het buitenland.


Wanneer is het voor jou de laatste keer geweest dat je écht puur voor jezelf een keuze maakte? Of wellicht sta je nu op zo’n punt dat je een keuze moet gaan maken? Keuzes maken kan ontzettend lastig zijn, vooral wanneer je een eindeloze piekeraar bent als ik.

Afgelopen maand, na maanden twijfelen, piekeren en denken ‘wat zullen anderen nou niet denken?’, maakte ik voor mijzelf eindelijk een belangrijke keuze: Ik nam ontslag bij mijn huidige baan. Ik zette onnodige gedachtes van anderen aan de kant en koos puur voor mijzelf. Want wie wil er nu elke dag dingen doen waarvan je ongelukkig wordt?

Schuldgevoelens

De baan die ik had was precies wat ik wilde hebben, dacht ik. Werken in een dierenkliniek zou er voor zorgen dat ik veel meer nieuwe skills kon leren dan in een dierenasiel. Ik keek er naar uit om mijn nieuwe carrière een stapje omhoog te brengen.

Ik voelde mij best schuldig om ontslag te nemen. Vrienden doen er maanden over, sommigen zelfs een jaar of langer, om een baan te krijgen. Solliciteren zich dood maar kunnen niet aan de bak, terwijl ik in de eerste maand van onze verhuizing een brief opstuur en meteen aangenomen word. Heel eerlijk was ik eigenlijk niet eens echt op zoek naar werk.

Nu ging ik ook nog eens ontslag nemen na 6 maanden omdat ik simpelweg niet op mijn plek zat. Ik kwam niet vooruit in mijn werk en na tig pogingen, kreeg ik geen aanspraak met de meeste locals die er werkten. Suggesties voor andere werkzaamheden vielen op een redelijk doof oor of er werden smoesjes verzonnen waarom dingen waren zoals ze waren en ik die niet kon doen.

Je bent nooit alleen

Werken in het weekend zorgde ervoor dat ik veel dingen moest missen. Het weekend in Singapore, vooral voor werkende mensen, is de sociale tijd van de week. Na mijn ontslag kon ik weer vrolijk beide dagen genieten van drankjes doen in een bar of barbecueën in het park.

Dat viel anderen ook op, al tijdens ons eerste weekend vol gezellige afspraakjes kwamen er mensen naar mij toe: ‘Hey, hoe kan het dat ik je twee dagen zie? Hoef je niet te werken?’
Mensen vond het natuurlijk jammer maar begrepen mijn kant van het verhaal. En al snel hoor je dingen van anderen die in precies dezelfde situatie zitten. Ik was verbaasd, want je denkt altijd dat je de enige bent.

Veel mensen hebben moeite met de werkmentaliteit van locals. Positive reinforcement kennen ze hier bijvoorbeeld niet, maar weten wel hoe ze tegen je moeten schreeuwen als er wat mis gaat. Gelukkig heb ik dit zelf niet mee hoeven maken.
Veel mensen kregen ook geen contact met lokale collega’s en zijn ook op zoek naar iets anders of willen graag ontslag nemen, maar claimen de moed niet te hebben om zomaar te stoppen. Ook in hun ogen moet je een andere baan hebben wil je kunnen stoppen.

Jij vs. de maatschappij

Maar zit dat niet allemaal in ons hoofd? We moeten écht een andere baan hebben om te kunnen stoppen met werken? Of is dit gewoon iets wat de maatschappij van ons verwacht? Een ongeschreven regel waaraan we ons moeten houden. En waarom wordt stoppen voor je eigen geluk als egoïstisch gezien door sommigen? Onder het motto van ‘niet zeuren, we moeten allemaal werken’ of ‘niemand vindt werken leuk’.

Het is zeker niet gemakkelijk om de ongeschreven regels van de maatschappij te doorbreken. Maar om je eigen geluk na te streven is dit ontzettend belangrijk. Zelfs nu ik bijna aan de andere kant van de wereld woon maak ik me druk om wat andere mensen denken. Waarom? Geen idee, maar gelukkig wist ik het links van me neer te leggen en een eerlijke keuze te maken. Het gaat niet om wat andere mensen denken, het gaat om wat JIJ denkt.

Het argument ‘niemand vindt werken leuk’ is natuurlijk dikke onzin. Werken moeten we de meeste tijd van ons leven. Het is juist super belangrijk dat je het leuk vindt. Een niet leuke baan kan veel stress veroorzaken en uiteindelijke serieuze gezondheidsklachten geven. Is het dat echt waard?

En nu?

Ik vind het natuurlijk ontzettend jammer dat deze baan niet verliep zoals ik gehoopt had, maar gelukkig heb ik andere leuke bezigheden gevonden. Ik ben aan het einde van de maand begonnen met werk als social media volunteer voor een non-profit organisatie voor straatkatten in Singapore. Het is een geweldig sterk team, waarin iedereen gewaardeerd wordt en voldoening haalt uit het nuttige werk.

Daarnaast zat ik al langer met een eigen bedrijfje in mijn maag. Ik zou graag meer willen schrijven en mijn eigen freelance bedrijfje op willen zetten. Dit vergt natuurlijk een hoop leeswerk: Wat mag wel en wat mag allemaal niet op mijn Dependant’s Pass visum, maar dat zal de komende tijd allemaal wel duidelijk worden. Nieuwe missies waarmee ik aan de slag kan!


Lees hier meer maandelijkse avonturen

4 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: