Massachusetts: Cape Cod

Het laatste blog uit de staat Massachusetts. We ruilen de grote stad Boston in voor een paar daagjes strand op het schiereiland Cape Cod. Ook hier is ontzettend veel te zien en te doen: Zoals bijvoorbeeld leuke dorpjes bezoeken, relaxen op het strand of lekker shoppen in de vele souvenirwinkeltjes of kunstgalerijen.

Woods Hole
Ons bezoek aan Cape Cod begon in Woods Hole, een klein plaatsje gelegen in het zuidoosten van het schiereiland. Hier bezochten we het Oceanographic Institute. Deze organisatie staat vooral bekend voor het ontdekken van de Titanic, maar eigenlijk zetten ze zich in voor alles wat met de oceaan en zeedieren te maken heeft. Helaas zat de tour over het terrein al vol. Dat was echt balen! Naast de tour kun je ook door het museum lopen. Ondanks dat het erg klein is, is het wel heel informatief! Na afloop kochten we een magneetje en gaven we een donatie om dit soort goede organisaties te steunen.

In Woods Hole liepen we ook nog even naar de kleine haven, helaas niet erg bijzonder, maar we stuitten wederom op een goede organisatie. Helaas ben ik de naam vergeten, maar ze zitten op Luscombe Ave. Het was een lokale organisatie die zich bezig hield met het schoonmaken en houden van de Buzzards Bay. In het verleden werd hier veel industriële viezigheid in de baai gedumpt. Gelukkig is het tegenwoordig al stukken beter maar klaar met de missie zijn ze nog lang niet!

Old Kings Highway
Cape Cod kun je niet verlaten zonder de Old Kings Highway (route 6A) gereden te hebben. Deze ‘oude’ weg is 55 km lang (waarna de weg weer overgaat in de route 6). Deze route werd vroeger gebruikt door de Indianen om goederen te vervoeren naar de pelgrims. Onderweg kom je langs diverse oude plaatjes, kunstwinkeltjes, stranden en historische punten.

De zonsverduistering
Toen wij onze vakantie naar het noorden boekten hadden we helemaal niet stil gestaan bij het feit dat er een zonsverduistering zou komen. De volledige verduistering was niet ver ten zuiden van Durham. Maar gelukkig zouden we toch er toch nog wat van kunnen zien ondanks dat we zo ver naar het noorden zaten.
Op de dag zelf gingen we nog diverse winkels af om te kijken of er nog ergens brillen waren. Eerder hadden we er niet bij stilgestaan omdat we druk waren met andere dingen. Natuurlijk was alles uitverkocht. Naja, eigen schuld dikke bult.

Tijdens het begin van de verduistering kwamen we aan bij het Salt Pond Visitor Center in Eastham. Het was er ontzettend druk. File, overal mensen die langs de weg auto’s parkeerden om snel hun brillen op te zetten. Politie kwam er aan te pas om ze weg te sturen en het verkeer beter te regelen. Wij wisten een parkeerplaats te bemachtigen in een woonwijk niet ver van het centrum af.

We liepen naar binnen om wat informatie aan te vragen en we deden toch nog een laatste poging om te vragen of er héééél toevallig nog een brilletje beschikbaar was. De aardige man zei dat ze veel brillen uitgedeeld hadden en dat er samen mee gedaan moest worden. We liepen weer naar buiten en Willem zag dat ze een bril aan het uitwisselen waren. Ook al keken we maar kort (er stonden nog meer mensen te wachten), het moment dat je de verduistering ziet is echt fantastisch. Ondanks dat het maar een klein stukje was, was het erg speciaal. Natuurlijk hebben we dit moment weten vast te leggen:

Zo snel dat iedereen gekomen was voor de verduistering, zo snel was iedereen ook weer weg. We lazen nog een aantal informatieborden en besloten toen ook te gaan. Aan de overkant van de straat zat een fietsverhuur. Het was lekker weer, tijd om een eindje te gaan fietsen!

Cape Cod Rail Trail
Hou je van bewegen dan is de Rail Trail een must om te doen. Het voormalige treinspoor is omgetoverd tot een recreatiepad. De totale lengte is 22 mijl (35 km). Wij hadden gelezen dat het mooiste stukje tussen Eastham en het Brewster State Park lag. Dit stukje is maar 45 minuten fietsen (enkele reis).

Bij de fietsenwinkel huurden we fietsen voor een klein prijsje. Willem had al snel een fiets uitgezocht maar voor mij duurde het wat langer. Er stonden weinig fatsoenlijke damesfietsen. Uiteindelijk had ik er een uitgekozen, versteld en klaar om te gaan. Bleek deze van een mevrouw te zijn. Ja, ze was zo slim om haar eigen fiets in een fietsenrek te zetten bij een verhuurwinkel! Ze had geluk dat het wat langer duurder met het betalen anders waren we al weg geweest!

Maar goed weer een andere uitgezocht en lekker op pad. De weg is erg mooi en redelijk vlak. Perfect om te fietsen, hardlopen of wandelen. Onderweg was het toch wel erg warm. We maakten een stop bij een ijscokraam en deelden een Amerikaanse lekkernij: een float, frisdrank met schepijs. We kozen voor verfrissend rootbier met vanille ijs.

Provincetown
Na 2 tot 2,5 uur rijden vanaf het begin van de Cape kom je uit bij Provincetown. Dit super gezellige (maar ook erg toeristische) stadje ligt helemaal op het uiteinde van het schiereiland.
Net een paar dagen terug was er de Pride optocht geweest. Het was er mooi versierd en het was ontzettend druk overal. Geen parkeerplaats te vinden onder de $20.
We besloten om dan maar naar Pilgrim Monument te rijden in de hoop dat daar nog een plekje vrij zou zijn. Daar was plek genoeg! Parkeren was ook maar $15 en daar zat ook nog eens een toegangskaartje voor het monument inbegrepen. Uiteindelijk kostte het parkeren maar $3 aangezien entree toch al $12 was!

We kochten nog een kaartje erbij en liepen het monument in. De toren is 77 meter hoog en is gebouwd als herdenking aan de pelgrims die hier als eerste aan land kwamen. Ja, officieel is dat niet bij Plymouth, daar was de eerste vestiging. In Provincetown kwamen ze als eerste aan land, maar er was te weinig ruimte en de grond was zanderig. Ze konden er niets mee en voeren door.

Kort liepen we nog door het museum maar veel informatie hadden we elders al gelezen. We liepen de berg af richting het strand en downtown Provincetown.

Kort bezochten we het strand. We kwamen hier aan tegen de avond en het werd al snel frisjes. We gingen wat winkeltjes in en aten bij een lekker veganistisch take away restaurantje met een lekker toetje na.

Stranden
Natuurlijk moet je ook de stranden gezien hebben van Cape Cod. Van een aardige local kregen wij te horen dat de stranden aan de Cape Cod Bay echt anders zijn dan aan de Atlantische Oceaan. Wij zagen echter geen grote verschillen, maar misschien was dat omdat wij de stranden met zonsondergang bezochten en de kleuren dan minder goed doorkwamen.

Het eerste strand wat we bezochten was Herring Cove Beach, ten oosten van Provincetown.

Vanuit hier reden we naar Marconi Beach. Het strand is genoemd naar een Italiaanse uitvinder. In 1903 werd hier het eerste Trans-Atlantisch (draadloos) contact gelegd met Engeland. Daarnaast kan er hier goed gesurft worden. We genoten nog kort van de prachtige zonsondergang met bijzondere kleuren.

Vanuit Cape Cod verlaten we Massachusetts en rijden we richting de kleinste staat van Amerika: Rhode Island.

Ga hier naar het volgende blog: Rhode Island

Meer lezen over Massachusetts? Dat kan hier!

 

2 gedachten over “Massachusetts: Cape Cod

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *