Vermont: Montpelier en omgeving

Hallo Allemaal,

Wanneer we vertrekken uit New Hampshire pakken donkere wolken zich samen in de bergen. De helft van de bergtoppen is bedekt. Maar dat is niet erg, want wij vertrekken richting de volgende staat Vermont, waar de weerapp ons zon en lekkere temperaturen belooft.

De hoofdstad van Vermont, Montpelier, ligt op ongeveer twee uur rijden van de bergen af. Onderweg stoppen we kort bij het Vermont visitor center om wat meer informatie te krijgen over de staat. Onze eerste indruk van de staat: heuvelachtig, veel slingerende wegen, meer veehouderij en zoals beloofd een lekker zonnetje!

Geloof het of niet dit is de snelweg in Vermont…

Montepelier
Omdat het een staatsfeestdag was, waren alle overheidsgebouwen gesloten in Montpelier. Het mag dan wel de hoofdstad zijn maar groot is het echt niet. Er wonen nog geen 8.000 mensen!

We liepen kort door de hoofdstraat langs alle leuke winkeltjes. We gingen broodjes halen bij La Brioche, een broodjeszaak die wordt gerund door het New England culinaire instituut. Dat moet wel goed zijn dachten we. We kozen beide voor een wrap, maar de combinatie van de redelijk pittige saus en teveel blauwe kaas bevorderde de smaak niet echt. Erg jammer.

Waterbury
In dit kleine plaatsje ligt dé Ben & Jerry’s ijscofabriek. Tegenwoordig zijn er natuurlijk meer fabrieken maar dit is de plek waar het allemaal begon. Voor een paar dollar kun je een tour doen door de fabriek en je krijgt een klein ijsje om te proeven.

Ondanks dat er redelijk wat mensen waren, konden we meteen een ticket kopen en aansluiten bij de volgende tour die binnen 5 minuten begon.

Allereerst kregen we een kort filmpje te zien over het ontstaan en de geschiedenis van Ben & Jerry’s waarna we met de gids de fabriek in liepen. Je kijkt van bovenaf op de productlijn. Enkele mannen waren druk aan het werk om ijs te verpakken. Binnen foto’s maken mocht helaas niet. Het was erg leuk om een keertje te zien.

Daarna was het tijd om te proeven. Ze hadden maar één smaak beschikbaar en die was natuurlijk met chocolade. Ik sloeg hem over omdat ik liever een van de nieuwe veganistische smaken wilde proberen (en ik geen chocolade eet). Buiten kochten we een grote hoorn met ‘Caramel Almond Brittle’, met kokos, amandel en karamel. Hmm, heerlijk!

Een eindje van de fabriek vandaan ligt ook een appel cider fabriek. Hier kun je gratis naar binnen om een kijkje te nemen. Naast de cider kun je hier ook nog een hele hoop andere producten die ze verkopen proeven. Een van de dingen die ons meerdere keren aangeraden werd was het proberen van een cider donut. Ja, een donut gemaakt van appel cider. We kochten er een om te proberen. En maar goed ook, dat ding was niet weg te krijgen! Nee, wij delen de enthousiasme niet…

Vanuit hier reden we naar het plaatsje Stowe. We reden er naartoe via de Green Mountain Scenic Byway (route 100). Dit is een lange scenic route die door Vermont loopt van noord naar zuid.

Stowe
In Stowe bezochten we het visitor center. We wilden meer te weten komen over een scenic route door de bergen. De dame wist ons echter niet veel wijzer te maken dus besloten we kort even door het centrum te lopen en wat winkeltjes te bekijken.

Smuggler’s Notch
Smuggler’s Notch is een route die door het noordelijke deel van de Green Mountains loopt. Deze route 108 scheidt Mount Masfield (de grootste berg van de Green Mountains) van Spruce Peak.
De weg is enorm steil en heel erg smal. Grote pickups en campers mogen dan ook de berg niet op. Op sommige punten is het zo smal dat twee auto’s langs elkaar al teveel is. Ondanks dat het maar een korte weg is, was het de moeite waard om er door heen te rijden.

We wilden van de Notch af rijden maar omdat ons internetbereik erg wisselvallig was besloten we op een uitkijkt punt te stoppen. Internet was hier redelijk goed. De tijd begon inmiddels al tegen het avondeten aan te lopen en we hadden nog steeds geen kampeerplek geboekt. Het was vandaag rond de 25 graden maar de nachttemperatuur zakte naar de 9 graden. Brrr, misschien dan toch maar een keer een hotel nemen. Gelukkig waren er nog redelijk wat beschikbaar voor een goede last minute prijs.

Warren
Een uurtje van de Notch af lag ons motel, The Warren Lodge. Het zag er aan de buitenkant een beetje niet uitnodigend uit. En een minuut voor aankomst kregen we een email van de eigenaar dat ze even weg was. Zus en zo was onze kamer en we kregen de code om binnen te komen. Beetje vreemd..

Maar zodra we de deur openmaakten kwam er een hele mooie kamer tevoorschijn. Nog geen jaar geleden gerenoveerd.

We bestelden pizza die binnen een half uur aan de kamerdeur afgeleverd werd. Ideaal! De rest van de avond besteedden we vooral met relaxen, blog typen en uitzoeken wat we komende week wilden doen. De tijd begint wat te ‘nauwen’ en er is nog zo ontzettend veel wat we willen zien en doen!

Uiteindelijk hebben we besloten Vermont in te ruilen voor de oostkant van upstate New York. Het Adirondackgebergte en de Hudson Valley wilden we ook graag bekijken. Daarover later meer. Stay tuned!

Klik [hier] om verder te gaan naar het volgende reisverslag

3 gedachten over “Vermont: Montpelier en omgeving

  1. Hoi Willem en Karin,

    Het lukt mij niet om alles te lezen, maar soms lees ik een stukje en bekijk jullie mooie foto’s. Wat doen zien jullie veel in korte tijd.
    Mooie natuur ook!

    Fijne reis nog!

    groetjes,
    (tante) Ingrid

  2. Vermont erg “klein” voor Amerikaanse begrippen zoals ik lees. Een hoofdstad van ong. 8000 inwoners zoiets als Bakel en Milheeze samen.

    Groetjes uit Bakel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *