Incredible Bangalore

Hallo allemaal,

Je kent het wel van de reclames op tv: prachtige plaatjes, mooie tempels, lekker eten en dan op het einde een mysterieus Incredible India… En incredible is het: incredible vies, luid, druk, arm en pittig. Maar ook incredible aardig, mooi, behulpzaam en bijzonder.
Ja, eerlijk ben ik nog nooit zenuwachtig geweest om ergens naar toe te gaan maar voor India maakte ik me toch wel druk. Vooral om het (onvermijdelijk) ziek worden en hoe het daar zal zijn voor westerse mensen. Ha! Het lijkt wel of ik de eerste ben die er heen gaat, maar goed India heeft dan ook niet de beste reputatie…

Het begon al thuis met de tegenstrijdige kledingvoorschriften die ik op internet las: alles moet goed afgedekt zijn vs. nee sommige plekken in India zijn best verwesterd en kun je dragen wat je wilt. Laat inderdaad je korte broeken en hemdjes maar thuis, niemand draagt dit. Ook al zeggen ze dat sommige delen van India ‘verwesterd’ zijn. Gelukkig had ik wat dat betreft op save gespeeld en de juiste keuze gemaakt: luchtige lange broeken met t-shirts. Hetzelfde geldt bovendien ook voor mannen. Gekeken worden naar je zal er en dan kun je jezelf maar het beste een beetje bedekken en respectvol overkomen. Dan is het voor vrouwen toch iets minder ongemakkelijk… Vind ik zelf dan, tenminste.

Bangalore is zo’n ‘verwesterde’ plek. Voordat ik kwam had Willem hier al 5 weken besteed aan zijn stage bij Accenture. Samen zouden we hier nog 2,5 week blijven. We hadden een mooi hotel in de dure wijk van Bangalore: mooie grote huizen, goed onderhouden, alles erop en eraan. Ja, in het hotel zaten westerse mensen, maar zodra je het hotel uitloopt zie je er niets meer van. Op straat ben je ineens bijzonder en wordt er naar je gestaard of je een tv bent. Bangalore is meer een zakenstad, veel toeristische dingen zijn er dan ook niet te doen. Hier zijn wel enkele dingen die we bezochten:

IMG_5376
Tipu Sultan’s paleis
IMG_5390
Bangalore Fort
IMG_5426
Bangalore Palace
IMG_2362
Bull Temple Nandi
IMG_2389
Krishnarajendra Markt, bloemenmarkt
IMG_2342
Kabaddi, Indiaanse sport. Nationale kampioenschap

India is met name een hindoeïstisch land. Er zijn dan ook ontzettend veel tempels en kleine beeldjes die langs de weg staan. Wij hadden een bijzondere ervaring met de tempel naast ons hotel. We wilde gewoon een kijkje nemen. De monnik (die snel zijn iPhone wegstopte, zou hij ook aan de Pokemon Go zijn?) gebaarde meteen dat we naar hem toe moesten komen. Hij begon meteen met een gebed. We moesten bloemen en vuur aanraken. Hij wilde onze namen weten die hij daarna bij de goden uitsprak in zijn gebed. Het gebed was een mantra, steeds hetzelfde maar toch anders, je werd er helemaal in gezogen. Hij luidde met een bel, opnieuw moesten we aan bloemen ruiken en aten we geprakte banaan. Wat er precies gezegd is weten we niet, maar laten we hopen dat het goed was voor onze toekomst.

Maar gelukkig is er buiten de stad meer te doen: paleizen, natuur en oude opgravingen. Dat is als je dat stad uit komt. Met zo’n 8,5 miljoen inwoners kun je wel nagaan hoe het verkeer er in de stad er aan toe gaat. Bordjes met ‘follow the rules’ hangen er voor je-weet-wel, iedereen doet wat die wil. Het duurt dan ook eeuwen om binnen de stad ergens te komen of de stad uit te komen, vooral op verkeerde tijden. Daarbij maakt het getoeter je ook helmaal doof al niet gek. Sta je in een lange file, komen bosjes mensen bedelen om geld/eten of willen ze je spullen verkopen, vooral in het weekend.
Ben je eenmaal de stad uit dan zijn sommige wegen zo slecht dat er nog niet fatsoenlijk op gereden kan worden. Iedereen haalt elkaar in als idioten en soms wordt de tegenligger maar op een haar gemist. Een ritje wat een uur duurt? Tel daar maar minimaal een uur bij op!

Mijn eerste ervaring hiermee was het eerste weekend dat ik in Bangalore was. Accenture had voor ons (Willem en zijn collega’s) een laatste activiteit georganiseerd. We reden naar Bheemeshwari Nature and Adventure Camp in de jungle ten zuiden van Bangalore. Helaas was het geen echte jungle, maar een mooi bos met rivier was het zeker. We sliepen in houten huisjes die ongeveer direct aan het water lagen.

IMG_2357

De hele dag was gepland: adventure in de boomtoppen, klimmen over touwen en zip lines. Varen op de rivier in een rond bootje, kanoën en hiken. s’Avonds was er een barbecue party met kampvuur, gevolgd door een diner (precies ik begreep de opzet ook niet helemaal). In het park liepen ontzettend veel apen, een (wat leek verdwaald) wild zwijn, we zagen een krokodil en natuurlijk een aantal zwerf katten en honden. Erg leuk weekend!

DSCN4087

Inderdaad India is een mooie plek als je maar niet naar de grond kijkt. In Bangalore zijn plastic tasjes verboden en is de straat nog relatief schoon. Op sommige plekken is het echt smerig. Troep ligt overal en vieze geuren komen je regelmatig tegenmoet. Soms liggen bergen afval ergens te verbranden met wroetende honden of koeien. Je moet uitkijken dat je niet in een dikke koeienvla stapt (koeien zijn heilig en mogen hier gaan en staan waar ze willen, ja ook midden op de weg) of in een gat waar ineens een stoeptegel in verdwenen is.

IMG_1774

IMG_1896
En dan heb ik nog niet gesproken over het Indiaanse eten. Ik moet zeggen het is erg lekker! Diverse curries, broden of rijst. Iedereen eet alles met de hand of lepel. Alleen in ‘dure’ restaurants krijg je een vork en mes. Maar het is ontzettend pittig! En alles kan pittig zijn, niet alleen de curries, maar ook nootjes, pizza, ei, hamburger, koekjes, soep etc. Op echt alles gooien ze chilipoeder! Soms net Russian Roulette. Wil je geen pittig eten dan moet je dit er echt nadrukkelijk bijzeggen. En soms zeggen ze ‘not spicy’ en nog slaan de vlammen uit je oren. Onze neutrale mondjes en maagjes zijn dan ook niet veel gewend met al die kruiden. Het duurt dan ook even voordat alles daar aan gewend is.

IMG_2417

De mensen zijn hier verder erg aardig. Niet iedereen praat even goed Engels en als er dan Engels gepraat wordt versta ik de helft niet door het zware accent wat eraan hangt. Soms moeten we wel 3x vragen wat er bedoeld wordt. Vervelend natuurlijk.
Wat ook opvalt hier is dat als Willem en ik ergens samen zijn er altijd alleen tegen Willem gepraat wordt. ‘Hello sir, how are you?’ ‘Sir, would you like to order some more drinks or dessert?’ Uuuuuh hallo ik ziet hier ook hoor *zwaai zwaai.. Pas als Willem echt naar mij wijst of de keuze aan mij overlaat wordt er naar mij gekeken. Terwijl als ik alleen ben dit helemaal niet het geval is en ik ‘gewoon’ behandeld wordt. Op deze manier goed te merken dat vrouwen hier toch nog minder zijn dan mannen.

Ja, India het land wat echt in alle opzichten anders is dan Nederland of Amerika. Of zelfs wel als andere Aziatische landen. Je komt ogen tekort! Bijzonder om mee te maken zeker, maar toch vermoeiend: kan ik dit wel eten/drinken, wordt ik hier ziek van, kan ik dit aanraken, ik had toch mijn handen moeten wassen voor het eten, oh ja mond dicht houden als ik douche etc. Vooral als je een keer flink ziek bent geweest, wil je hier geen herhaling van! En je kunt ook werkelijk overal ziek van worden. Dat is in de meeste landen toch zo? Ja wellicht, maar zeker niet ZO erg.

Gelukkig over 4 nachtjes een korte break om even ‘tot rust’ te komen en ons mentaal voor te bereiden op het noorden van India. Wat schijnbaar veel erger is dan het zuiden. Ik hou mijn hart vast en een wc rol paraat…

Karin

6 gedachten over “Incredible Bangalore

  1. Karin en Willem
    Een heel avontuur daar in India op elk gebied.
    Je houdt ervan of niet, maar fijn als jullie straks weer gezond en wel in Nederland zijn.
    Nog veel plezier

  2. Hihihi super leuk verhaal. Wij gaan de curry’s en kruiden al inslaan voor als jullie hier komen. Wat zal het eten dan weer flauw zijn. Echt weer wennen. Nu nog paar daagjes voor Willem, wel fijn dat het hem goed bevallen is.

    Xx mama

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *