Wonen & Werken USA

Shop untill they block

Hallo lieve mensen thuis,

Hier onze eerste update uit ons appartementje uit Amerika! We hebben gister kennis gemaakt met 2 van onze buren. Een Aziatisch meisje Yi (spreek je uit als de Engelse letter e) die samen met haar man hier woont, hij zit ook op Duke. En een Amerikaanse jongen Spencer, die samen met zijn aanstaande Britse vrouw en nog een huisgenoot gaat wonen. Hij bood ons dan ook aan om gebruik te maken van zijn Wi-Fi en eventueel later te delen als het allemaal goed werkt.

Maar goed dat was gister. Laten we bij t begin beginnen. De vlucht naar Amerika verliep goed. Op Londen Heathrow hebben we nog kunnen regelen dat we toch samen zaten in het vliegtuig. Door 2 losse boekingen was dit mis gegaan. We zaten vooraan meteen achter business class, met extra beenruimte en eigen tv’tje, ideaal! Bij aankomst op de douane ging alles soepeler dan verwacht. De man aan de balie vroeg enkele simpele dingen waarna we door mochten lopen.

In de aankomsthal stond Christoph, een student van Duke, op ons te wachten. Omdat het nog redelijk vroeg was, bracht hij ons eerst naar een telefoonzaak. Hier hebben we erg lang moeten wachten totdat onze Amerikaanse nummers eindelijk geregeld waren. Daarna heeft hij ons meteen bij het hotel afgezet zodat we konden eten en slapen.
Het hotel ligt bij ons om de hoek, en deed me denken aan toen we (14 jaar geleden al) in Amerika op vakantie waren. Oudbollig en de eeuwige bloemetjes patroontjes op de vloerbedekking. Wat ik me nog goed kan herinneren van toen.

De eerste ochtend waren we rond 3 uur ’s nachts wakker. En heb ik nog erg onrustig geslapen. Om half 7 ging de wekker want we gingen naar het appartement om de sleutel e.d. op te halen. Het appartement is groter dan verwacht, badkamer en keuken nieuw. Ook de vloer is helemaal nieuw gelegd. Schilderwerk is oke. Ziet er beter uit dan we gedacht hadden!

dscn2861

Om half 10 werden we opgehaald door een autoverhuur bedrijf, want we hadden zo’n grote Amerikaanse bus gehuurd om te shoppen bij Ikea. De bus was zo groot dat je geen idee hebt wanneer je in en uit kan voegen tussen andere auto’s. De Ikea ligt op 2 uur rijden in de stad Charlotte. Op internet hadden we al wat rond gekeken maar toch kwamen we om 7 uur pas (met 4 volle karretjes aan meubels en andere spullen) uit de kassa.
En toen begon het feest. Ons matras moesten we bij een balie ophalen. Het matras was oversold en dus kregen we ons geld terug. Toen hadden ze er toch nog een gevonden en wisten ze niet hoe ze dit dan weer moesten verkopen omdat het oversold was. Kort gezegd we hebben 2,5 uur staan wachten om erachter te komen dat het matras niet door de deur bij de Ikea paste, laat staan in onze bus… Dus toen maakte we er maar een verzending van. Al met al vertrokken we om half 10 bij de Ikea. Toch nog maar even avondeten gehaald en naar huis gereden. Blij dat die avond voorbij was!

dscn2867

We hadden dus een extra avond geboekt in het hotel. In de ochtend gingen we snel de spullen uitladen en de van weer naar de verhuurder brengen. Die bracht ons weer naar een andere verhuurder op Duke. Met de auto (een normaal formaat) hebben we rondgereden in Durham: verschillende grote malls bezocht, die werkelijk álles hebben. Je loopt je ronde en kunt alles inladen: schoonmaakspullen, eten, meubels, leuke spulltjes, tv’s, echt alles. Maar helaas deed ineens de credit card van Willem het niet meer. Bleek deze geblokkeerd te zijn, omdat hij 2x een groot bedrag wilde betalen bij de Walmart. Dit wordt als verdacht gezien. Gelukkig was de Rabobank tot 8 uur bereikbaar en waren we net op tijd om het recht te trekken. ’s Avonds zijn we dan ook begonnen met het in elkaar zetten en opruimen van spulletjes. En onze eerste nacht op een luchtbedje geslapen.

dscn2868

Gister hebben we de auto nogmaals gehuurd of verlengd. We waren nog wat spullen vergeten en moesten ook nog wat terugbrengen. Om kwart voor 9 in de ochtend zaten we al op de fiets in de Walmart. Want ja, fiets moet getest worden en de winkel is toch groot genoeg om er te fietsen. Helaas was het toch niet de Nederlandse degelijkheid. En besloten we verder te kijken.

Ook hebben we een bankrekening geopend met spaarrekening. Waarbij je, ja ja, 0,01% rente krijgt! In eerste instantie hadden we zoiets van ‘huh, 0.01%?’ Die man: ‘yes, 0.01%’. Wij: ‘0.01?’ Die man: ‘Yes’. Wij: ‘That’s like nothing!’ En moesten toch wel even lachen.

De middag en avond hebben we vooral besteed aan het in elkaar zetten van Ikea meubels. Stoelen, kastjes en tafeltjes. Toen eenmaal de eettafel in elkaar stond bleek het dat we de verkeerde gekocht hadden! Een te kleine maat. En we hadden het artikelnummer nog zo goed gecontroleerd, dachten we… Na een telefoontje met de klantenservice bleek dat we het toch nog binnen 90 dagen, ongebruikt terug mochten brengen. Dus dat wordt nog een keertje gezellig naar de Ikea!

dscn2880

Vandaag hebben we de bank nog in elkaar gezet. Helaas moeten we nog wel een week wachten op de hoes die er omheen moet. Ook hebben we gepoetst: airco roostertjes, luxaflex, ramen wassen, plinten schoonmaken en de plakkerige vloer boenen. De meubels staan nu redelijk op zijn plek en ook hebben we hier en daar al wat leuke dingetjes opgehangen en neergezet. De koffers zijn ook leeggemaakt en de (nacht)kasten gevuld.

Tot nu toe bevalt het erg goed in The States. Mensen zijn aardig en behulpzaam. Het accent is wel nog wennen bij sommigen. Het weer is warm maar wel regenachtig, met soms echt flinke buien. De omgeving is erg mooi, bosrijk en heuvelachtig. Soms lijkt het net of je in Noorwegen rijdt of zo maar dan zonder de bergen. Verder is alles natuurlijk groots opgezet. In de parkeervakken hoef je je niet af te vragen of je auto goed staat, met een ‘simpele’ auto heb je ruimte zat. Ook drinkpakken zijn groot, onder de 2 liter kan je niet veel kopen. Net als de shampoofles is 3x zo groot als bij ons thuis. Het ziet er allemaal gewoon uit zoals op tv.
Wat me wel al irriteert is het veelvuldige gebruik van plastic. Ongeveer elk dingetje wat je koopt aan boodschappen gaat in een plastic tasje. Brood zit in een plastic zak in een plastic zak. Kaasplakjes zitten elk los in plastic verpakt met daar om heen weer plastic. We hebben nu boodschappentassen gekocht in de hoop dit te kunnen verminderen. Al die tasjes zijn natuurlijk onnodig en slecht voor het milieu.

Wat we komende week gaan doen is nog niet helemaal duidelijk. Sowieso naar de campus omdat Willem ook wat dingen moet regelen. Wellicht daar ook wat rondkijken en naar de mooie Duke Chapel, waar we al een glimp van opgevangen hebben.

So stay tuned!

Groetjes Karin & Willem

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: